Leuk dat je bij me langskomt.  

Momenteel ben ik mijn site aan het verhuizen. Je zult hier dus steeds minder logjes tegenkomen. Mijn overige verhalen staan nu op limoentjes.wordpress.com. Ik zou het leuk vinden als je daar eens langs komt. Mocht je vragen hebben of me zomaar willen mailen, dan kan dat op limoentje2009@live.nl Groetjes Limoentje.

Was ik nog maar net van het ene kant naar de andere kant van het land verhuisd, nu heb ik m'n boeltje alweer bij elkaar gepakt!

 

Ditmaal m'n digitale boeltje.  

 

Limoentje is verhuisd!  

Hoe en waarom lees je op m'n nieuwe plek.  

M'n nieuwe adres is:

 

limoentjes.wordpress.com

Vanmiddag heb ik voor de eerste keer sinds bijna twee maanden weer gewerkt!

Afgelopen zaterdag kreeg ik mijn rooster voor het komende semester.  

En ik zeg het maar gelijk; ik ga slapend rijk worden. Nou ja, bijna dan.

 

Het rooster ziet er als volgt uit:

Maandag & dinsdag: vrij

Woensdag: les van 1.30 - 3.15

Donderdag: les van 6.00 - 7.30 {vanaf april}

Vrijdag: les van 1.30 - 7.30 {met de kanttekening dat ook hier de laatste les pas vanaf april begint}

 

Dat betekent dus dat ik voorlopig maar 2 van de 7 dagen werk! Wel jammer, enigszins, want ik had gehoopt op meer. Aan de andere kant heb in nu waarschijnlijk wel veel tijd om naar Chinese les te gaan.

 

Over naar vandaag.

Toegegeven, ik was best wat gespannen vooraf. Nog niet eerder heb ik voor een groep universiteitsstudenten gestaan.  

Uiteindelijk viel het heel erg mee. Deze groep is maar een klein groepje; 14 studenten. Hiervan zijn 10 jongens, de overige 4 zijn meiden. Allemaal eerstejaars.  

Het niveau viel me ook alleszins mee, ze konden best al wat kletsen.  

Vrijdag heb ik deze groep weer en ik kijk er naar uit. Volgens mij gaat het met deze groep en mij wel goed komen!

Bij gebrek aan inspiratie haal ik de 30 days challenge maar uit de kast. De eerste 10 liedjes. Ik ben benieuwd, u ook?

Komt ie.

 

1. Krezip - Sweet goodbyes

2. Guus Meeuwis - Mag ik dansen

3. Happy Hardcore - I want to be a hippy

4. Blof - De hemel is de aarde

5. Oscar De Leon & Celia Cruz - La Guarapachanga

6. Blof - Herinnering aan later

7. Tiga - Sunglasses at night

8. Blof - Holiday in Spain {bij Giel, 18-6-'04}

9. Alex Gaudino ft. Shena - Watch out.

10. Wham - Last Christmas

 

Nou, wat zal ik er er eens over zeggen...

Vooral # 3 & 10 zijn prachtnummers. Niet waar?  

Haha.  

Verder nogal veel Blof. Want ik houd van blof. Al meer dan 10 jaar lang luister ik naar hun muziek.

50% is van Nederlandse bodem.  

# 7 herinnert me aan het eerste half jaar van 2008, toen ik in het buitenland studeerde.

 

Ik geloof dat ik m'n iPod moet resetten overigens. Voor vertrek naar Korea probeerde ik er nieuwe nummers op te zetten, maar dat mislukte. Albums die ik nieuw in m'n Itunes had staan, kwamen na selectie niet op m'n iPod terecht.

 

Zit er iets bij waar jij naar zou luisteren?

Het Penis Park dus.

Voordat ik naar Korea ging had ik er nog nooit van gehoord. Bij het openslaan van de Lonely Planet zie je ze echter meteen op  één van de eerste bladzijden staan. 6 stevige 'phallic sculptures' {waarin ook nog de Chinese dierenriemtekens te zien zijn}. Toegegeven, ik moest 2x kijken, want wie verwacht er nou een foto van een paar stenen piemels in de LP?

 

Eerlijk waar, we gingen niet speciaal voor het park naar Samcheok. We wilden namelijk graag naar een grot toe, een van de grootste in Azië. En tja, het park 'happened to be' in de buurt. Aangezien ons motto 'we might as well, since we're here' lijkt te zijn gingen we daarom naar het Heasindang Park {dat is de officiële naam}.

Ze zijn er ooit neer gezet voor het Penis Sculpture Festival.  

 

Het vissersdorpje werd geobsedeerd door de rusteloze geest van een verdronken maagd. Haar geest beïnvloedde de vangst van de vissers. Ze kwamen met lege netten thuis. Op een dag ontdekte een visser hoe hij de geest tevreden kon stellen. Met de 'roep van de natuur'. Zo vertelt de legende....

 

 

 

Meer over dit bijzondere park kun je hier {in het Engels}lezen.

Na een heerlijke vakantie is het ook weer fijn om thuis {hoewel dat thuis nog maar 2 weken ons thuis was voordat we vertrokken} te komen.

We hadden 3 heerlijke weken waarin; we grote steden & kleine dorpjes bezochten, overnachtten in een 'bath house', om 4 uur opstonden om te mediteren, over een heel grote vismarkt drentelden, op dezelfde markt een gebakken visje aten, we op de verwarmde vloer sliepen, we soms lichtelijk geirriteerd raakten door de misleidende menukaarten, we ons verbaasden over de verslaving van de Koreanen aan hun telefoons, Ipads, tablets en wat dies meer, we onder de indruk waren van het bezoek aan de DMZ, we hard lachten om het Penis Park, we ons herinnerden waarom een double room soms stukken beter is dan een dorm, we ons netjes aan ons budget hielden, we genoten van het Westerse eten dat Korea te bieden heeft, we over het strand liepen en ons verwonderden over een eilandje dat maar 60 dagen per jaar te zien is, we smulden van de Koreaanse bbq, we een prachtige grot zagen, we .... ..... zoveel meemaakten!

 

Kortom, we hadden een fijne tijd! Korea is een land waar we allebei wel zouden kunnen wonen. Het is Aziatisch, maar Westers tegelijk, onontdekt door de toeristen en backpackers. Ongedwongen, met over het algemeen heel aardige mensen.

 

Foto's plaatsen is hier een beetje lastig, je kunt ze zien op m'n fb. Heb je de url van m'n reisblog, dan kun je me met die naam zoeken & vinden.

Vanmiddag om 5 uur zit ik samen met de Amerikaan in het vliegtuig richting Zuid-Korea. Een vlucht van 1,5 uur die ons naar Seoul zal brengen.

 

De afgelopen weken stonden in het teken van alles uitpakken en regelen hier en nu zijn we 'op streek' zoals mijn oma dat zou zeggen.

 

En vandaag dus op vakantie. Ik moet bekennen dat ik er aan toe ben. Het huis uit, plaatsen bezoeken, andere mensen ontmoeten. Niet 24 uur per dag op elkaars lip zitten zonder echt dingen te doen.  

Sinds 7 januari zijn we non-stop samen. Nauwelijks andere mensen ontmoet, nauwelijks ergens geweest. Alles is hier dicht {Chinees nieuwjaar} en iedereen is naar huis, naar de familie. Niet veel mogelijkheden om mensen te ontmoeten dus. En met -20 ga je ook niet even een flinke wandeling maken... En als je zoveel samen bent en niks alleen te doen hebt, dan krijg je irritaties. Vooral om kleine dingetjes die eigenlijk helemaal niet de moeite waard zijn.  

 

Maar nu dus op naar Korea! Heb er veel zin in. Ben erg benieuwd geworden naar het land, de mensen en de cultuur. Het plannen was een beetje lastig, maar er is een soort van plan. Seoul, Gyeongju, Busan en Andong/Boseong staan in elk geval op het programma. We willen graag naar de DMZ {check de laatste afl. van 3opReis} - de Noord/Zuid-Koreaanse grens-, naar een hot spring/spa in Busan en naar een van de vele tempels om daar te overnachten en een dag mee te draaien met het programma van de monniken {o.a. het doen van 108 buigingen}.

 

Tot over 3 weken!

Met een 'geleend' draadloos en onbeveildigd network zit ik hier op de zachte driezitsbank die in de geweldig grote woonkamer staat. In m'n tijdelijke onderkomen in Shenyang.

Zaterdag aan het eind van de middag vertrokken we met veel pijn & moeite en nog meer bagage {2 backpacks, een grote duffle bag, een grote Chinese tas, een kleine schoudertas en 2 gewone rugtassen} naar het station. We kregen het maar amper versleept.

Gelukkig konden we het daarna 30 uur met rust laten.  

De treinreis ging soepel en snel voorbij. Om 10 uur 's avonds ging het licht uit en was het verplicht slapen {lang leve het communisme}. De volgende ochtend om half 7 gingen de lichten weer aan en knalde er vrolijke Chinese muziek uit de luidsprekers. Tijd om op te staan. De meeste tijd heb ik geslapen, wat gelezen, muziek geluisterd en wat gekaart.

 

Maandagmiddag werden de Amerikaan en ik opgehaald door mensen van de uni. Helaas kunnen we nog niet naar ons appartement omdat daar nu nog iemand in woont. Zij gaat de 17e weg. We hebben nu een tijdelijk onderkomen. Het is groot & warm, maar we balen toch wel een beetje. We kunnen nu zo weinig. Ik wil schoonmaken, uitpakken, inrichten, spulletjes kopen die we nodig hebben en er ons huisje van maken. Helaas gaat dat nog niet. En dat is jammer en enigszins onhandig. Want daar had ik of de Amerikaan bij het inpakken geen rekening mee gehouden. Alles spullen zitten verspreid over de tassen... Ach, komt ook wel weer goed.

 

De stad is super groot. Gisteren zijn we na de 'health check' op expeditie gegaan. Naar de Carrefour {wow, zo veel imported food, en zo veel kaas!} en het centrum. Veel westerse winkels, Chinese shopping malls en warmte. Overal waar je binnen komt is het heerlijk warm. Zo fijn.

 

Iets anders.

Ik denk al een tijdje na over een eigen domein voor mijn reisblog. Waarbenjij.nu heeft best wel wat beperkingen. Ik zou mijn site graag wat uitgebreider hebben, maar vooral persoonlijker. Een naam heb ik nog niet {suggesties? Mag in Nederlands of Engels en ik wil graag {een deel van} mijn naam er in en iets met reizen/de wereld/China.

Heeft iemand van jullie ervaring met wordpress? Is dat makkelijk in gebruik? En zijn er sites waar je een boek van je blog kan laten maken als je wordpress gebruikt? Dat zou ik namelijk ook graag willen kunnen doen. Een boek laten afdrukken van al mijn schrijfsels.

Let me know, ben benieuwd.

Hoe lelijk waren ze wel niet?

Groot, lomp & vormloos.  

Overrated in mijn ogen.

Goede marketing noemen ze dat, geloof ik.

 

Ik wilde ze in elk geval nooit. Nee, ik zou er niet in gaan lopen.

Maar dat is verleden tijd.  

Want sinds een paar dagen heb ik ze ook. Uggs. Chinese uggs.  

En och, och, och! Wat zijn ze toch lekker warm. M'n {beginnende} winterteentjes verdwenen als sneeuw voor de zon. Ze zijn zelfs zo warm en comfortabel dat ik er nu al over denk om nog een paar te kopen. Ander model, ander kleurtje. Ik zit namelijk vanaf maandag in de kou.

En? Wat voor u?

De tweede dag van het nieuwe jaar is al weer bijna voorbij!

En voordat het te laat is wil ik jullie een heel mooi, gezond en goed 2012 wensen. Dat het beter mag worden dan 2011.  

 

De Amerikaan en ik waren de hele dag een beetje aan het dollen; "Guess what?" "What?" "It's New Year's Eve!" Al dollend waren we er over uit dat we een goed jaar hebben gehad samen. Een jaar waarin we een paar reizen maakten en gingen samenwonen. Al {op de pc} bladerend door mijn P365 fotoboek zei ik bijna dat gelukkig niemand mij ontvallen is. Tot ik bij februari kwam... Ik zag de foto's die augustus 2010 in Beijing gemaakt waren. En ik werd weer even herinnerd aan het ongeval in Vietnam, 19 februari 2011, waarbij 3 vrienden betrokken waren. Twee jonge meiden overleefden het helaas niet, 1 jongen wisten te ontkomen. Hij verloor z'n vriendin...  

 

Oudjaar vierden we met een groep vrienden. 's Middags maakte ik voor het eerst in m'n leven oliebollen en ik was er best een beetje trots op. Ze smaakten gewoon naar oliebollen en waren erg lekker! Ook populair, want de schaal ging leeg {gelukkig had ik er een paar thuis gelaten}. Na twaalven richting de stad waar we naar een club wilden, maar dat viel tegen. In plaats daarvan naar de KTV met een klein groepje alwaar we tot 4 uur liedjes zongen!

 

Nieuwjaarsdag was een luierdagje.  

Vandaag daarentegen was het vroeg dag. We gingen treinkaartjes scoren! Poging 2. Bij de eerste poging werd ons verteld dat ze pas vanaf de 2e in de verkoop zouden gaan. 40 minuten voor niks gewacht dus... Vandaag weer heen en na dit keer ruim een uur gewacht te hebben {pff, wat een drukte! Mensen renden om in de rij te kunnen komen} hadden we de kaartjes binnen! Een pak van m'n hart. Je moet namelijk weten dat het in deze periode van het jaar heel moeilijk is om treinkaartjes te krijgen {Chinees nieuw jaar = de grootste menselijk migratie ter wereld}.  

 

Straks een hostel boeken en tickets voor de vakantie {6 weken vrij}. Na lang twijfelen tussen een Thais strand en Korea is de keuze op Korea gevallen. We gaan als het meezit eind januari voor 2 weekjes naar Korea!

Nog 9 dagen.

Negen dagen tot de verhuisdatum.

 

Dat is best wel behoorlijk snel.

Zeker als ik me bedenk wat ik nog allemaal moet en wil doen. Van de 9 dagen moet ik er 6 werken. Gelukkig heb ik tussen de middag altijd 4 uur vrij, dus dan kan ik veel doen.  

Maar wat moet er dan gedaan worden, Limoentje?
Nou... ik wil geld overmaken naar m'n Nederlandse bankrekening. Het afgelopen semester heb ik onbewust best wat gespaard en dat wil ik graag op mijn spaarrekening zetten. Helaas zal er wel een deel naar de IB-groep gaan, die beginnen me aan m'n broekspijpen te trekken.

De rekeningen die ik hier heb wil ik opzeggen. Daar heb ik straks niets meer aan. Als ik hier in een andere stad bij mijn bank pin, betaal ik daar kosten voor. En geld storten bij 'mijn' bank in een andere stad/provincie? Ik dacht het niet! Wanneer ik mijn rekening kan opzeggen weet ik nog niet, de school moet me nog een keer uitbetalen. En wanneer de dat gaan doen weten ze nog niet. Heel fijn. Not.

Verder moeten er spullen verkocht worden, treinkaartjes gekocht {treinreis van 30 uur voor de boeg}, ingepakt worden, gegeten worden bij vaste restaurantjes en oud & nieuw gevierd.  

Druk zat dus.

 

De kerst was hier rustig, maar leuk. Kerstavond kookte de Amerikaan al wat voor het kersdiner dat we de volgende dag hadden met vrienden. Overdag waren we lekker lui, kookten we nog wat en 's avonds kwamen 4 vrienden. Het was gezellig en lekker! Gevulde champignons, perzik met tonijn, puree, kip, meat pie, groenten en biscuits. Als toetje hadden we een Weense taart {met dank aan mams}, chocolate log & crinkles {of zoiets}. En te drinken hadden we uit Engeland geimporteerde glühwwein. Naja, de wijn was Chinees, de glüh Engels {zakjes met de kruiden die je zo in de wijn mikt, handig joh!}.

 

En nu ga ik even mijn nieuwe agenda in gebruik nemen. Alle verjaardagen & adressen opschrijven op de nieuwe, frisse, witte bladzijden.